T'ien Lai | koncert | festiwal prapremier

T'ien Lai - organiczno-syntetyczny kwartet taneczny (Bydgoszcz/Toruń/Gdańsk)
Muzykę, którą tworzą, opisują jako wojown­iczy, napędzany tęt­nem dźwięk. Wśród ich inspiracji zna­j­duje się “Człowiek z wysok­iego Zamku” Philipa K. Dicka (T’ien Lai to marka papierosów palona przez głównego bohat­era książki) i trady­cja kabalistyczna.

Ory­gi­nalny trzon T’ien Lai to Kuba Ziołek (m.in. Stara Rzeka, Kap­i­tal) i Łukasz Jędrze­jczak (Alameda 5, Maz­zoł Jebul), obec­nie skład posz­erzył się o Rafała Kołack­iego i Mikołaja Zielińskiego.

“T’ien Lai to masy pogłosów, szumów radiowych i lawiny dronów, z których wyła­ni­ają się rytmy, har­monie, a cza­sem i piosenki. T’ien Lai to miejskie demony, których wybryki mają zaburzać ustalone hier­ar­chie i porządki społeczne, poli­ty­czne i eko­nom­iczne.” — mówią o sobie T’ien Lai.

W tym roku ukaże się ich nowa płyta w wytwórni Mono­type Rec.

T’ien Lai pow­stał w 2012 r. z inic­jatywy Łukasza Jędrze­jczaka (So Slow, Alameda 5) i Kuby Ziołka (Stara Rzeka, Innercity Ensem­ble) jako wynik poszuki­wań nowych for­muł medy­ta­cyjnej muzyki elek­tron­icznej i elektro-akustycznej. Debi­u­tancki album “Da’at” wydany przez Mono­type Records w 2013 charak­tery­zował się brzmie­niem starych PRL-owskich radiood­biorników Śnieżka przetwor­zonych przez efekty gitarowe i nałożonych na pętle syn­teza­torowe. Zwieńcze­niem tych przygód były dobrze przyjęte kon­certy na fes­ti­walu Unsound w Krakowie (2012) i Stre­fie Mono­type w Warsza­wie (2014).

Duet nagrał drugi album “RHTHM”, który zostanie wydany na jesieni 2015 roku i będzie stanowił pod­sumowanie zabaw z muzyką pul­sacyjną i eksplorowanie różnych wymi­arów rytmu. Muzyka na “RHTHM” będzie bardziej żywa i ener­gety­czna — jest to efekt pracy muzyków w gru­pach Alameda 5 i Innercity Ensemble.

Od początku 2015 roku T’ien Lai gra już jako kwartet. Do składu dołączyli Rafał Kołacki (Hati, Innercity Ensem­ble, Mam­moth Ulthana) oraz Mikołaj Zieliński (Alameda 3, Alameda 5, Rara) na afrykańs­kich instru­men­tach perkusyjnych i perkusjon­a­li­ach. Jędrze­jczak i Ziołek wró­cili do dźwięków czysto syn­te­ty­cznych, które są na żywo kon­trastowane z organ­icznym brzmie­niem instru­men­tów perkusyjnych. Efek­tem jest muzyka rozpięta między quasi-szamańskimi transami, surową niemalże indus­tri­alną ryt­miczną elek­tron­iką, aż po pastisze współczes­nej muzyki techno. Kwartet gra i improw­iz­uje na żywo bez komputerów.