DŹWIĘKI MOWY - DŹWIĘK NOWY

tworzenie partytury

odbywa się za pomocą wyszukiwarki internetowej – tutaj Google – na żywo w tym samym momencie dla twórców i słuchaczy.
zaczyna się od jednego słowa wpisanego do edytora tekstu i wyświetlonego na ekranie< cała reszta to< intuicja(?)< z ciągu wyświetlonego przez Google wybierany jest następny wyraz: kolejne słowa będą sugerowały kolejne wątki. zadaniem jest kierowanie wątkami tak, by stanowiły element kompozycji i odnalazły się w danej koncepcji dla tego (każdego), kto wpisuje i wybiera następne słowa...
tekst „konkretny”, a także obraz z grafizacji tego tekstu, stanowiący formę partytury, zostanie wydrukowany i rozdany uczestnikom.
użycie algorytmu wyszukiwarki internetowej pozwala na budowanie kreatywnych linii językowych, w oparciu o rozwidlanie znaczeń.
Google pozwala tworzyć rozwidlenia znaczeń za pomocą zmian semantycznych – odejścia synchronicznego znaczenia wyrazu od jego źródła etymologicznego i homonimii wyrazów. przesunięcie pól znaczeniowych pojawia się poprzez zestawienie wyrazów w tak powstałym tekście.

tworzenie dźwięku

drugim elementem składającym się na efekt końcowy jest budowanie linii dźwiękowych edytowanych z wyrazów tworzonych przez rozwidlanie znaczeń. wykorzystany jest tu fakt, że język istnieje w umysłach jego użytkowników, a znak językowy jest zjawiskiem psychicznym, połączeniem image acoustique i concept, połączeniem mentalnego obrazu dźwiękowego i znaczenia.
uczestnicy patrząc na wyświetlone słowa, unikając ich wymawiania, obserwują ten proces i z mentalnego obrazu dźwiękowego, z "bezdźwięcznych" dźwięków "widzianych" w umyśle edytują tony, tworząc – dźwiękowy hałas/chaos, który jest centralną, pierwszoplanową warstwą dźwiękową, uzupełnioną przez plądrofonię, muzykę konkretną, dudnienia różnicowe, misy dźwiękowe i inne instrumenty.

SŁUCHAJ! : SIEBIE!