KINO TRZECIE OKO „Nowe oblicza polskiej animacji”

KINO TRZECIE OKO „Nowe oblicza polskiej animacji”
nowy Se-ma-for – najlepsze polskie animacje
W 1980 roku w łódzkim Semaforze nakręcono nagrodzone Oscarem „Tango” Zbigniewa Rybczyńskiego. „Tango” to niewątpliwie najbardziej spektakularny sukces polskiej animacji i studia Se-ma-for tamtych lat. Samo studio przetrwało próbę czasu i działając od lat czterdziestych wyprodukowało ponad 1400 filmów animowanych. Nowy Se-ma-for kultywuje tradycji starego Se-ma-fora. 27 lat po sukcesie „Tanga” kolejnego Oscara dla Semafora zdobył „Piotruś i Wilk”.
Nowe oblicze łódzkiego Se-ma-fora to nowe oblicze polskiej animacji o czym przekonają się widzowie w czwartkowy wieczór w Mózgu oglądając pięć wielokrotnie nagradzanych filmów zrealizowanych w ostatnich lata w Semaforze.

Lista filmów:
„Miasto płynie”
Reżyseria: Balbina Bruszewska
Długość: 17 minut

„Radostki”
Reżyseria: Magdalena Osińska
Długość: 11 minut

„Ichtys”
Reżyseria: Marek Skrobecki
Długość: 16 minut

„Dwa kroki za”
Reżyseria: Paulina Majda
Długość: 8 minut

„Danny boy”
Reżyseria: Marek Skrobecki
Długość: 10 minut

opisy filmów:
„Miasto Płynie” to animowany film muzyczno-dokumentalny o tematyce społeczno – politycznej. W zabawny sposób ukazuje obraz współczesnej Polski i Miasta Łodzi widziany oczami dziecka, kompozytora-samouka, sprzedawcy sklepowego i wielu innych napotkanych postaci. To podróż przez łódzkie zakamarki i zakamarki ludzkich serc. Film wielowątkowy, bardzo różnorodny, obfituje w zmiany akcji, konwencji plastycznych oraz śmieszne piosenki.

„Radostki” to wielka pochwała dzieciństwa, opowiada o radości płynącej z bycia dzieckiem. To w jaki sposób dziecko przeżywa świat, intensywnie i „stuprocentowo” przekłada się na treść i formę filmu. Fabuła to nieprawdopodobna przygoda, podróż w nieznany i fantastyczny świat. Obok niczym nieskrępowanej zabawy film stara się również przemycić odpowiedź na najważniejsze pytanie: „Czym jest miłość?”

„Ichthys” To niekonwencjonalnie opowiedziana, metaforyczna, filmowa przypowieść o wytrwałości oczekiwania, nadziei i spełnieniu. Bohaterem filmu jest mężczyzna w sile wieku. Zjawia się w restauracji, której wnętrze przypomina budowlę sakralną. Jest tam jedynym klientem. Wita go kelner o twarzy cherubina, który przyjmuje zamówienie po czym wychodzi. Klient oczekuje na jego powrót. Czas mija, pokrywając wszystko patyną starości. Kiedy wreszcie ciągle młody kelner zjawia się z zamówionym daniem, klient sprawia wrażenie martwego…

„Dwa kroki za..” to historia chłopca, który pewnego dnia postanawia opuścić swój wiejski dom. Wyrusza w podróż do dziwnego miasta, którym jest zafascynowany. Tam spotykają go różne nietypowe sytuacje. Wplątuje się w dziwne relacje, nie zawsze przyjazne. W efekcie wraca do miejsca, z którego przybył.

„Danny Boy” jest opowieścią o ułomności ludzkiej, którą eufemistycznie możemy nazwać „utratą głowy”. Ktoś, o kim mówimy w przenośni, że „stracił głowę” jest człowiekiem, który nie bardzo wie co robi. W tym opowiadaniu głowę stracili już prawie wszyscy, oprócz jednego, jedynego – jest nim tytułowy Danny Boy, który jako odmieniec czuje się w bezgłowym społeczeństwie mocno wyalienowany. Film porusza problem samotności jednostki i stawia pytanie, czy w imię społecznego dostosowania należy równać w dół.