Gołębiewski/Oleszak/Janicki

Witold Oleszak [ur.1970], fortepian
Naukę muzyki rozpoczął w wieku 5 lat. Po latach kształcenia (fortepian klasyczny), porzucił szkołę i wkrótce dołączył do awangardowej, muzycznej i para-teatralnej grupy „KREW”, która wraz z zespołem „Reportaż”, w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, tworzyła poznańskie podziemie muzyczne. To doświadczenie najbardziej wpłynęło na kierunek jego artystycznych poszukiwań.
W 1989 rozpoczął studia w zakresie architektury, równolegle działając na polu muzycznym – jako autodydakta. W tym czasie powstawały wyłącznie utwory-ilustracje dla teatru alternatywnego oraz koncepcje partytur graficznych.
Obecnie skupia się prawie wyłącznie na wykonawstwie muzyki swobodnie improwizowanej, pozostając jednocześnie członkiem poszukujących grup muzycznych – „REPORTAŻ” i „RAL7024″. Najczęściej gra na fortepianie i fortepianie preparowanym, instrumentach własnej konstrukcji oraz na dowolnych instrumentach zepsutych i na krawędzi ruiny.
Jako wykonawca, najbardziej ceni sobie współpracę z innowacyjnymi perkusistami takimi jak: Andrzej Karpiński, Adam Gołębiewski, Chris Cutler, Mark Sanders czy Roger Turner, z którym gra na stałe od kilku lat.
Sławek Janicki zaczynał swoją działalność sceniczna na początku lat 80, występując w wielu składach, które często odbywały tylko jeden koncert.
Później stał się członkiem znanego w tamtym czasie w kręgach niezależnych, zespołu „Henryk Brodaty”. Zespół koncertował głównie w osiedlowych domach kultury.
W roku 1992 Janicki uczestniczył czynnie w tworzeniu pierwszego w Bydgoszczy i jednego z pierwszych w Polsce niezależnie działającego klubu „Trytony”. W klubie tym powstaje trio o nazwie „Trytony”, które w roku 1992 nagrywa swoją pierwszą płytę „Tańce Bydgoskie”.
W roku 1994 Janicki, wraz z Jackiem Majewskim otwiera Fabrykę Rzeźb Gadających ze Sobą „Mózg” – miejsce, które podczas 19 letniej już działalności stało się znane na całym świecie, jako miejsce promujące sztukę współczesną, w szczególności muzykę.
W „Mózgu” Janicki współtworzy kolejne składy: „Mazzoll&Arhythmic Perfection”, „Arthythmic Brain”, „Pieces of Brain”, które nagrywają kolejne, unikalne płyty, a także koncertują w wielu krajach Europy.
Janicki współpracuje z wieloma artystami, którzy pojawiają się z upływem czasu w „Mózgu”: Kazik Staszewski, Jon Dobie, Karoline Crabel, Wojciech Zamiara, Grzegorz Pleszyński i wielu innych.
W roku 1999 rozpoczyna współprace ze światowej sławy tubistą Zdzisławem Piernikiem. Współpraca ta owocuje koncertami w Polsce, Holandii, Niemczech oraz na Węgrzech, a także filmem z koncertu w „Mózgu”, emitowanym w TV Kultura.
W roku 2001 Janicki po raz pierwszy wyjeżdża do Australii, gdzie zostaje rezydentem Casula Power House w Sydney i wraz z Grzegorzem Pleszyńskim tworzy spektakl w którym, oprócz autorów, bierze udział 4 kontrabasistów.
Po Sydney Janicki wyjeżdża do centralnej Australii, gdzie w żyje przez kilka miesięcy w komunie aborygeńskiej, gdzie, na zamówienie miejscowych władz, tworzy swój pierwszy film dokumentalny „The sound of a few places”.
Od tej pory dzieli swój czas i prace pomiędzy Polską i Australią. Gra koncerty na festiwalach w Europie, a także w Sydney i Melburne.
W „Mózgu” zajmuje się wciąż organizacją pracy klubu, ale również filmowaniem koncertów. Realizuje koncerty takich wykonawców jak: „Tworzywo Sztuczne”, „Pogodno”, „Zion Train”, Jojo Myer, Zdzisław Piernik, Bogusław Schaeffer , Fred Frith, Joey Baronn, Th Hub, Billy bang, Wiliam parker, Ellery Eskelin i wielu innych.
W roku 2004 zakłąda i staje na czele Stowarzyszenia Artystycznego „Mózg”, które stawia sobie za cel doprowadzanie do działań artystów z różnych kręgów kulturowych, mających na celu poznanie człowieka, miejsce jednostki ludzkiej w świecie.
W 2005 Janicki rozpoczyna współpracę z pierwszym polskim programem kulturalnym TVP Kultura. Do tej pory wyprodukował dla tej stacji 25 programów pod tytułem „Kawałki Mózgu”, a także serię koncertów takich wykonawców jak Zdzisław Piernik, Peter Brotzmann, Jon Dobie, Mazzoll, William Parker, Billy Bang, Audrey Chen, Clayton Yhomas i wielu innych. Wyprodukował także 15 odcinków „Notesu Kulturalnego” dla lokalnej TVP.
Od 2011 roku Janicki wraca do Polski koncentrując swoją działalność na „Mózgu” oraz własnych działaniach scenicznych. W 2012 nagrywa z Jerzym Mazzollem oraz synem Qbą Janickim płytę „Minimalover” i do dziś grywa koncerty w klubach i na festiwalach w Polsce i w Europie.
Adam Gołębiewski – Perkusista, socjolog. Używając preparowanego zestawu perkusyjnego dąży do przeinterpretowania jego cech anatomicznych, ekspresyjnych i brzmieniowych.
Możliwie wolną improwizację w muzyce, traktuje jak otwarty amalgamat właściwych uczestnikom, równoprawnych estetyk, będącą jednocześnie świadomą praktyką dialogu, kompromisu, pokory, aż po ich – w skrajnych przypadkach – zaprzeczenia.
Sytuacje muzyczne dzielił z improwizatorami z Europy: Polski, Szwecji, Włoch, Francji, Węgier, Hiszpanii, a także Bliskiego Wschodu i Ameryki Północnej. Partycypuje i współtworzy poznański grunt muzyki improwizowanej.